Renta Wyrównawcza



Większości z nas, rekompensata za uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia kojarzy się z otrzymaniem jednorazowego odszkodowania w postaci konkretnej kwoty pieniężnej. Podobnie wygląda zadośćuczynienie za uszkodzenie ciała lub utratę zdrowia. Oprócz odszkodowania i zadośćuczynienia istnieje jeszcze coś takiego jak renta. Oprócz niej, w określonych sytuacjach, można ubiegać się również o inne świadczenia. art. 444 § 2 kodeksu cywilnego, mówi, że w przypadku, gdy osoba poszkodowana całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej; bądź zwiększeniu uległy jej potrzeby lub zmniejszyły się szanse na powodzenie w przyszłości, ma ona prawo żądać od osoby zobowiązanej do naprawienia szkody, świadczenia w postaci adekwatnej renty.

Wniosek z powyższego przepisu jest taki, że osoba poszkodowana ma prawo domagać się od sprawcy szkody lub ubezpieczyciela wyrównania straty wynikającej ze szkody, w formie przyznania i wypłacenia renty, której wysokość równoważy poniesione straty. Z tym, że renta ta jest świadczeniem ciągłym. Rentę tego rodzaju nazywamy rentą uzupełniającą lub wyrównawczą.

 

Kiedy można żądać przyznania i wypłaty renty uzupełniającej?

Żądanie takiej renty ma sens w trzech przypadkach:


- Gdy pokrzywdzony całkowicie lub częściowo utracił zdolność do wykonywania pracy zarobkowej. Jest to jednoznaczne z zupełną utratą możliwości uzyskiwania dochodu z jakiejkolwiek pracy i z działalności gospodarczej. Wchodzi tu w grę również zmniejszenie możliwości uzyskiwania dochodów w wysokości sprzed zdarzenia.


- Gdy potrzeby pokrzywdzonego ulegną zwiększeniu, głównie na skutek wydatków na rzecz poprawy stanu zdrowia. Chodzi o stałe koszty rehabilitacji, opieki, leków itp.



- Gdy widoki powodzenia pokrzywdzonego na przyszłość zmniejszą się przykładowo na skutek utraty wyjątkowych zdolności, które pokrzywdzony posiadał przed zdarzeniem i szkodą.

 

Poszkodowani powinni mieć świadomość, iż odmowa przyznania uzupełniającego świadczenia rentowego przez stronę, na której spoczywa obowiązek naprawienia szkody, nie kończy postępowania i nie odbiera możliwości dochodzenia swoich praw. Osoby poszkodowane mają prawo do skutecznego dochodzenia przyznania renty na drodze sądowej.

Na tej samej drodze, poszkodowani mogą domagać się zwiększenia renty przyznanej przez sprawcę szkody lub ubezpieczyciela, jeśli ich zdaniem jest ona zaniżona. Sąd może orzec zwiększenie tego świadczenia.

Przyznanie renty uzupełniającej nie eliminuje możliwości domagania się od strony zobowiązanej do naprawienia szkody, jednorazowego odszkodowania. W uzasadnionych przypadkach, poszkodowanym przysługuje zarówno stała renta uzupełniająca, jak i jednorazowe odszkodowanie pieniężne.

Przesłanki do przyznania jednego i drugiego określa art. 444 § 2 K.C.

Trzeba mieć na uwadze to, że obowiązkiem podmiotu, który ma naprawić szkodę musi zrobić to w pełnym zakresie. Innymi słowy, osoba, która poniosła szkodę uprawniona jest do żądania jednorazowego jak i stałego świadczenia pieniężnego, a także oczywiście do żądania naprawienia szkody.


Adwokat Patryk Riedel - Adwokat Katowice, Jastrzębie-Zdrój, Wodzisław Śląski