ROZWÓD I SEPARACJA


Definicja Rozwodu.


Rozwód jest formalnym rozwiązaniem małżeństwa zgodnie z prawem danego kraju. Jest to proces prawny, który oznacza zakończenie związku małżeńskiego i pozwala byłym małżonkom na ponowne zawarcie małżeństwa z inną osobą. Proces rozwodowy zwykle obejmuje uregulowanie kwestii takich jak podział majątku wspólnego, ustalenie alimentów oraz opieki nad wspólnymi dziećmi. Rozwód może być inicjowany przez jedną ze stron (rozwód jednostronny) lub obie strony mogą wspólnie zgodzić się na rozwiązanie małżeństwa (rozwód za porozumieniem stron). W zależności od jurysdykcji, przyczyny rozwodu mogą obejmować różnorodne kwestie, takie jak nieporozumienia, zdrada, niezgodność charakterów lub długotrwała separacja. Proces rozwodowy często wiąże się z emocjonalnymi i finansowymi wyzwaniami dla obu stron, a także może mieć długotrwałe skutki dla innych członków rodziny, szczególnie dzieci. W związku z tym, wiele krajów i systemów prawnych oferuje alternatywne metody rozwiązania małżeństwa, takie jak mediacja lub porozumienia małżeńskie, które mogą pomóc w osiągnięciu porozumienia bez konieczności przechodzenia przez formalny proces sądowy. Rozwód nie tylko kończy małżeństwo, ale także zmienia status prawny i społeczny osób, które się rozwodzą, co może wpływać na wiele aspektów ich życia, od finansów po relacje rodzinne i tożsamość osobistą.

Rozwód jest zjawiskiem o wielowymiarowym charakterze, które obejmuje aspekty prawne, emocjonalne, społeczne i czasami religijne.

Aspekt prawny: Rozwód jest procesem prawnym, który oficjalnie kończy małżeństwo. W prawie wielu krajów wymaga on przestrzegania określonych procedur, które mogą obejmować separację, złożenie wniosku o rozwód, negocjacje dotyczące podziału majątku, ustalenie alimentów i opieki nad dziećmi. Prawo różni się w zależności od kraju, a czasem nawet od regionu wewnątrz kraju, z różnymi wymaganiami dotyczącymi, na przykład, czasu trwania separacji przed złożeniem wniosku o rozwód.

Aspekt emocjonalny: Rozwód jest często trudnym i stresującym doświadczeniem dla obu stron, a także dla dzieci i innych członków rodziny. Może prowadzić do różnorodnych reakcji emocjonalnych, takich jak smutek, gniew, frustracja, poczucie winy, a także ulgę czy oczekiwanie na nowy rozdział w życiu. Wsparcie psychologiczne, takie jak terapia indywidualna czy grupowa, może być kluczowe w pomaganiu osobom przechodzącym przez rozwód.

Aspekt społeczny: Rozwód może również wpłynąć na relacje społeczne. Zmienia się status społeczny osoby, która może napotkać zarówno wsparcie, jak i stygmatyzację w swoim środowisku. Dodatkowo, może to wpłynąć na relacje z przyjaciółmi i rodziną, szczególnie jeśli wspólne kręgi społeczne były silnie powiązane z małżeństwem.

Aspekt finansowy: Rozwód często wiąże się z koniecznością reorganizacji finansów. Podział majątku, ustalanie alimentów i potencjalne koszty sądowe mogą mieć znaczący wpływ na sytuację finansową obu stron. Negocjacje finansowe mogą być jednym z najbardziej skomplikowanych aspektów procesu rozwodowego.

Aspekt religijny i kulturowy: W niektórych kulturach i religiach rozwód jest tematem kontrowersyjnym lub nawet zakazanym. W takich społecznościach rozwód może być traktowany jako tabu, co dodatkowo komplikuje sytuację dla osób przechodzących przez rozwód, szczególnie jeśli istnieje presja społeczna czy religijna, aby pozostać w małżeństwie.

Wpływ na dzieci: Rozwód może mieć znaczący wpływ na dzieci, zarówno krótko-, jak i długoterminowo. Dzieci mogą doświadczać zmian w życiu rodzinnym, mieszkać w dwóch domach, a także zmagać się z emocjonalnymi reperkusjami rozstania rodziców. Właściwe wsparcie emocjonalne i zachowanie pewnej formy stabilności są kluczowe dla minimalizowania negatywnego wpływu rozwodu na dzieci.

Podsumowując, rozwód jest złożonym procesem, który wymaga uwzględnienia wielu aspektów życia osób przechodzących przez tę zmianę. Odpowiednie wsparcie prawne, emocjonalne, finansowe i społeczne jest kluczowe w przejściu przez ten trudny okres.


Definicja Separacji.


Separacja prawna to formalny proces prawnie regulowany pozwalający małżonkom na życie osobno przy zachowaniu statusu małżeńskiego W przeciwieństwie do rozwodu separacja prawna nie kończy małżeństwa ale zmienia pewne aspekty życia małżonków takie jak ich finanse mieszkanie czy opieka nad dziećmi

Podstawowe cechy separacji prawnej obejmują status prawny W trakcie separacji prawnej małżonkowie nadal są prawnie żoną i mężem co oznacza że nie mogą zawrzeć nowego małżeństwa Podział majątku i finanse Podczas separacji małżonkowie mogą dokonać podziału majątku wspólnego ustalić kwestie alimentów i utrzymania Wiele par decyduje się na formalne ustalenia dotyczące podziału finansów co jest często dokumentowane w postaci umowy separacyjnej Opieka nad dziećmi Separacja prawna pozwala na ustalenie warunków dotyczących opieki nad dziećmi takich jak ustalenie kto będzie głównym opiekunem jak będzie wyglądała wizytacja drugiego rodzica oraz jak będą regulowane kwestie alimentów na dzieci

Uzyskanie separacji Proces uzyskania separacji prawnej różni się w zależności od jurysdykcji ale zwykle wymaga złożenia odpowiednich dokumentów sądowych W niektórych miejscach wymagana jest również mediacja lub udział w sesjach doradczych Powody dla separacji Pary mogą wybrać separację z różnych powodów w tym osobistych przekonań religijnych lub moralnych które sprzeciwiają się rozwodowi potrzeby czasu na rozważenie przyszłości związku lub jako krok wstępny przed ostatecznym rozwodem

Zmiany w podatkach i ubezpieczeniach Separacja prawna może wpłynąć na status podatkowy i ubezpieczeniowy Na przykład małżonkowie mogą nadal być uprawnieni do korzystania z niektórych ubezpieczeń zdrowotnych czy podatkowych korzyści Rezygnacja z separacji Pary mogą zdecydować się na powrót do wspólnego życia i zakończenie separacji co może być formalizowane prawnie lub mogą zdecydować się na przekształcenie separacji w rozwód

Separacja prawna jest często używana jako środek do rozwiązania niektórych problemów małżeńskich dając małżonkom czas i przestrzeń do rozwiązania.


Pozew o rozwód.


Chcąc zerwać związek małżeński musimy udać się do właściwego sądu z tzw. pozwem rozwodowym. Rozpatrywaniem spraw rozwodowych jest obowiązkiem Sądu Okręgowego I Instancji. Na sali zasiada sędzia i dwóch ławników. Przy składaniu pozwu trzeba uiścić opłatę sądową wynoszącą 600 złotych.

Jeśli w sprawie o rozwód sąd narzuci jednej ze stron płacenie alimentów na rzecz drugiej, strona zobowiązana musi także wnieść tzw. opłatę stosunkową od zasądzonego roszczenia. Jeśli sąd zasądzi eksmisję jednego z małżonków ze wspólnego mieszkania lub podział majątku wspólnego, pobierana jest opłata związana z wnioskiem o jedno lub drugie.

Jeśli wyrok rozwodowy nie zawiera orzeczenia o czyjejkolwiek winie za rozkład pożycia, co może zdarzyć się tylko na zgodny wniosek stron, połowa uiszczonej wcześniej opłaty sądowej ulega zwrotowi.

 

Przesłanki do orzeczenia rozwodu.


Najważniejszą przesłanką jest tu całkowity rozkład pożycia małżeńskiego. Przez pożycie małżeńskie rozumie się więź duchową, fizyczną i materialną między małżonkami. Rozkład pożycia, to zanik owych więzi. Aby uzyskać orzeczenie o rozwodzie, małżonkowie stojący przed sądem muszą wykazać, że rozkład ich pożycia jest nie tylko zupełny, ale i trwały. To jeszcze nie wszystko. Sąd bowiem ocenia, jaki wpływ będzie miało rozstanie rodziców na rozwój małoletnich dzieci. Jeśli uzna, że rozstanie to jest niedopuszczalne ze względu na ich dobro – rozwód nie zostanie orzeczony. Orzeczenie rozwodu nie dojdzie do skutku, także wtedy gdy sąd stwierdzi, że byłoby sprzeczne z powszechnie przyjętymi regułami życia społecznego. Sąd nie orzeknie rozwodu także wtedy, gdy domaga się go tylko ta strona, która ponosi całkowitą winę za rozkład pożycia. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy strona niewinna zgodzi się na rozwód.

 

Wyrok sądowy, a wina za rozkład pożycia


Wyrok sądowy nie musi zawierać informacji o winie za rozkład pożycia, jeśli na zgodny wniosek stron winy tej się nie orzeka, czyli przeprowadza się rozwód bez orzekania o winie.

W wyroku sądowym musi znaleźć się informacja o winie za rozkład pożycia, jeśli sąd przypisze ją jednej lub obu stronom. Innymi słowy, gdy elementem sprawy rozwodowej jest orzekanie o winie.

 

Winę za rozkład pożycia ponosi strona której udowodniono:

Zdradę lub świadome stwarzanie jej pozorów; przemoc fizyczną, psychiczną lub seksualną; odmawianie pomocy drugiej stronie i dzieciom; uchylanie się od łożenia na rodzinę; nadużywanie alkoholu lub innego środka odurzającego; porzucenie rodziny; długotrwałą odmowę kontaktów seksualnych; złe traktowanie rodziny drugiej strony; opuszczenie rodziny.

 
Niezawinionymi przyczynami rozkładu pożycia małżeńskiego są:

Brak porozumienia między małżonkami mimo dobrej woli; różnice temperamentów; zróżnicowane potrzeby seksualne.

Rozwód bez orzekania o winie to znacznie prostsza procedura od rozwodu z orzekaniem o winie. W pierwszym przypadku, orzeczenie rozwodu uzyskuje się dość szybko. Całość przyspiesza znacznie zgodność stron co do podziału majątku wspólnego i dalszego sprawowania władzy rodzicielskiej. Rozwód za porozumieniem stron można uzyskać już po pierwszej lub drugiej rozprawie sądowej.

Orzekanie o winie znacznie wydłuża i komplikuje postępowanie sądowe. Przypisywanie komuś winy za rozkład pożycia implikuje konieczność jej wykazania. Winę wykazuje się za pomocą różnych dowodów. Są to wielogodzinne przesłuchania świadków obu stron, dokumenty, nagrania itp. Analiza tego wszystkiego jest długa i wyczerpująca, zarówno dla stron jak i dla sądu. Rozwód z orzekaniem o winie ułatwia uzyskanie alimentów ze strony drugiego małżonka. Jeśli żaden z małżonków nie wniesie żądania orzekania o winie, sąd zakłada, że wina taka nie występuje.

 

Pozostałe elementy wyroku rozwodowego:

 

W wyroku rozwodowym zamieszczane są informacje dotyczące rozstrzygnięć w zakresie dalszego sprawowania władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim potomstwem. Sąd ma prawo powierzyć opiekę nad dzieckiem jednej stronie, a ograniczyć lub odebrać władzę rodzicielską drugiej. Wyrok rozwodowy musi zawierać informacje o ponoszeniu kosztów wychowywania dzieci przez oboje rodziców po rozwodzie. W zakresie opieki i utrzymywania dzieci, sąd bierze pod uwagę zgodne porozumienie byłych małżonków, o ile nie godzi ono w ich dobro i interes. Rodzeństwa nie należy rozdzielać, chyba, że sytuacja jest szczególna i dla dzieci będzie lepiej, jeśli będą przebywały oddzielnie.

Władza rodzicielska może być powierzona na równi obojgu rodzicom, ale tylko wówczas, jeśli przedstawią sądowi zgodny plan dalszej opieki nad dziećmi. Wyrok rozwodowy obejmuje też informacje na temat dalszego korzystania byłych małżonków ze wspólnego mieszkania, jeśli posiadają takowe. Sąd ustala reguły dalszego korzystania z tego lokum. Jeśli jedno z małżonków zachowuje się nagannie, sąd może orzec jego eksmisję.

Jeśli strony złożą wniosek o porozumieniu w sprawie mieszkania, sąd umieszcza w wyroku informacje o jego podziale, bądź odstąpieniu go przez jednego małżonka na rzecz drugiego.

Każda ze stron może wnioskować o to, by w wyroku sądowym znalazła się informacja o podziale majątku wspólnego. Sąd przychyla się do takich wniosków, jeśli podział ten nie przedłuży zbytnio sprawy rozwodowej.

 

Dowody w sprawie o rozwód
 

Według art. 227 kodeksu postępowania cywilnego, dowodami w sprawach o rozwód są fakty istotnie znaczące dla rozstrzygnięcia sprawy. Faktów tych można dowodzić wykorzystując dowolne środki dowodowe, które dopuszczają przepisy procedury cywilnej. Istotnymi dowodami w sprawach rozwodowych są zeznania świadków, przedstawione sądowi dokumenty, jak również nagrania i zdjęcia. Gdy sąd orzeka o dalszym sprawowaniu władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi, bierze często pod uwagę i traktuje jako dowód opinie wystawione przez RODK. Podczas sprawy o rozwód strony mogą posiłkować się takimi dowodami jak wydruki poczty elektronicznej, zrzuty ekranu, wydruki wiadomości sms itp.

Kolejne dowody w sprawie o rozwód wymienia art. 309 kodeksu postępowania cywilnego.

 

Alimenty między małżonkami

 

Przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dają możliwość alimentacji między małżonkami. W oparciu o nie, strona, której nie przypisano wyłącznej winy za rozkład pożycia znajdująca się w niedostatku może żądać od drugiej strony świadczenia alimentacyjnego. Świadczenie to, to środki, które umożliwiają będącej w niedostatku stronie utrzymanie się i odpowiadają jej usprawiedliwionym potrzebom. Środki te muszą też być proporcjonalne do możliwości majątkowych i zarobkowych strony zobowiązanej do płacenia alimentów.

Niedostatek, to sytuacja, w której strona żądająca alimentów od byłego współmałżonka, posiadanymi środkami nie jest w stanie zaspokoić usprawiedliwionych potrzeb.

Art. 62 kodeksu postępowania cywilnego zakłada, że strona obarczona wyłączną winą za rozkład pożycia ma obowiązek płacić alimenty stronie niewinnej, jeśli ta ostatnia tego zażąda. Przy czym strona żądająca świadczenia nie musi znajdować się w niedostatku. Alimenty od byłego współmałżonka są tu środkiem umożliwiającym zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb. Takie prawo ma tylko strona nie uznana za winną rozkładu pożycia i ma je w stosunku do strony, której sąd przypisał wyłączną winę za zaistniałą sytuację. Małżonek niewinny musi jednak wykazać, że w wyniku rozwodu jego sytuacja materialno-bytowa uległa istotnemu pogorszeniu. Małżonek niewinny traci prawo do alimentów od byłego małżonka w chwili gdy wejdzie w nowy związek małżeński.

Sąd może również zobowiązać do płacenia alimentów małżonka, który nie odpowiada za rozkład pożycia. Wówczas obowiązek ten wygasa po pięciu latach. Termin ten może być przedłużony przez sąd, ale przesłankami do takiego przedłużenia są wyjątkowe okoliczności, takie jak choroba, niezdolność do pracy małżonka uprawnionego do alimentów.

Małżonek, któremu sąd przypisał winę za rozkład pożycia nie może żądać świadczenia alimentacyjnego od strony, której sąd nie przypisał takiej winy. 


Rozwód i Separacja - ADWOKAT PATRYK RIEDEL - POMAGAMY W  NA TERENIE CAŁEGO KRAJU. ADWOKAT WODZISŁAW ŚLĄSKI. EMAIL: ADWOKAT.RIEDEL@GMAIL.COM, TEL.: 500 045 724.